สุวรรธณา's profilenaruto_naPhotosBlogListsMore  |  Tools Help |
|
|
December 13 อยู่เพราะคำว่ารักในวันนี้วันที่ทุกอย่างยังคงเดินหมุนไปตามเวลาที่เดินไปอย่างไม่มีวันหยุดหยั้ง เป็นวันนที่ฉันก็ยังคงต้องเดินก้าวต่อไป แม้วันนี้วันที่คนที่เคยยืนอยู่ข้างๆฉันในยามที่ฉันไม่มีใครคนหนึ่งได้เดินจากฉันไป อย่างไม่รู้ว่าจะมีโอกาสได้กลับมาอีกครั้งไหม ในเวลาที่ผ่านมาฉันเสียใจมากจนเอาตัวเองจมลงไปอยู่กับสิ่งที่เกิดขึ้นจาก1นาทีเป็น1ชั่วโมงเป็น1วันและ1เดือน เวลามันเดินไปอย่างรวดเร็วจนไม่น่าเชื่อเลย พอมารู้ตัวอีกทีในตอนนี้อะไรๆมันก็ผ่านเข้ามาอย่างมากมายเหลือเกิน ในเวลานี้ลมพายุลูกใหญ่อีกครั้งนึงในชีวิตฉันมันกำลังค่อยๆเคลื่อนตัวผ่านไปอย่างช้าๆ ชีวิตที่เหลืออยู่ในตอนนี้ฉันก็ยังคงต้องก้าวเดินต่อไป พร้อมๆกับความฝันและความหวังอีกมากมายที่คนรอบๆข้างได้ฝากเอาไว้ แต่ยังไงก็ต้องขอบคุณกับสิ่งที่เกิดขึ้นในชีวิตของคนๆนี้ ที่ทำให้ได้รู้และเข้าใจอะไรๆในโลกใบนี้มากขึ้นอีกมากมาย ฉันเข้าใจแล้วว่าคนที่เขาสูญเสียคนที่เขารักไปอยู่ต่อไปได้ยังไง คำว่ารักไงหล่ะที่หล่อเลี้ยงใจพวกเขาเหล่านั้นให้มีชีวิตอยู่ แม้ว่าทุกวันจะเหลือเพียงความว่างเปล่าข้างกาย แต่คำว่ารักและสิ่งที่คนรักทำไว้ให้ด้วยความรัก สิ่งเหล่านี้นั้นแหละที่เป็นยาชั้นดีช่วยให้รู้ว่าต้องมีชีวิตต่อไป คนหลายคนอาจจะไม่เชื่อกับสิ่งเหล่านี้สักเท่าไหร่ นั้นอาจจะเป็นเพราะคุณยังไม่เข้าทำว่ารักรึเปล่า ฉันไม่รู้หรอกนะว่ารักมันคืออะไรกันแน่ แต่ฉันรู้ว่าการที่เราได้รักใครสักคนจากใจจริง ไม่ว่ายังไงเราก็พร้อมที่จะทำเพื่อให้คนที่เรารักมีความสุข แค่รอยยิ้ม ความสุข ความสบายใจ มันก็เพียงพอแล้วไม่ใช่หรอสำหรับคนที่เรารัก แม้สิ่งที่เราทำเขาอาจไม่เห็นไม่รับรู้แต่เราก็มีความสุขนะ เพราะ"รักไม่ได้หวังสิ่งตอบแทน" แต่ที่ทุกวันนี้โลกมีปัญหาเรื่องความรักอยู่นั้น ก็คงเป็นเพราะคนเรารัก รักโดยหวังว่าเราต้องได้สิ่งตอบแทนที่เรียกว่ารักกลับมายังไงหล่ะ บนโลกทุกวันนี้ฉันก็ไม่รู้นะว่าจะมีรักที่ไม่หวังสิ่งตอบแทนกลับมาเหลืออยู่อีกไหม เพราะแม้แต่ฉันเองก็ไม่สามารถที่จะทำได้เช่นนั้นเหมือนกัน ทุกวันนี้ฉันเดินไปฉันได้พบได้เห็นอะไรมากมาย ทั้งสิ่งแวดล้อมและคนรอบๆๆข้าง ได้ยินได้ฟังได้พูดได้คุยกับหลายคนหลายความคิดและแนวทาง มันทำให้ฉันได้รู้ว่าโลกใบนี้มีอะไรอีกเยอะที่เรายังไม่ได้พบเจอ ฉันจะบอกว่าเวลาที่ฉันกดตัวเองให้จมอยู่กับความทุกข์ที่เกิดมันน่าเสียดายเหลือเกิน ฉันน่าจะเปิดใจให้กว้างเข้ารับกับสิ่งใหม่ๆมากกว่านี้ บทความนี้มันอาจจะเป็นบทความที่ไม่ได้ดีอะไรมากมาย แต่ฉันเชื่อว่าคงมีสักคนนึงที่อ่านและเข้าใจมัน และก็เชื่ออีกว่าหลายคนคงนำกลับไปคิดได้ไม่มากก็น้อย ความรักมันเป็นสิ่งที่สวยงามแต่ต้องรักที่จะเรียนรู้เอาไว้ด้วย ความทุกข์ก็ไม่ได้มีไว้เพื่อให้เราเสียน้ำตาอย่างเดียว แต่ยังไม่ไว้เพื่อสอนให้คนอย่างเราเข้มแข็ง และพร้อมเผชิญกับสิ่งที่ยังไม่เกิดขึ้นมาด้วยต่างหาก สุดท้ายวันนี้ฉันได้รับและได้รู้ว่า ชีวิตของเราหากเราไม่รักและดูแล ใครๆบนโลกใบนี้ก็ไม่สามารถมารักและดูแลเราได้ แม้ในวันนี้คนที่เคยบอกว่ารักฉัน ได้เดินจากฉันไปไกลแสนไกลแล้วก็ตาม ในวันที่ผ่านมาฉันอาจจะทุกข์เพราะเขามากมยา แต่เชื่อไหมว่าทุกวันนี้ฉันก็ยังอยู่ได้โดยไม่มีเขา อยู่เพราะคำที่เรียกว่ารักไง แล้วคุณหล่ะคะเคยรักใครสักคน....ไหม อย่าพูดเพียงว่ารักนะคะ จงรักจากใจจริงนะ.......เพราะคำว่ารักมีความหมายกับคนที่เรารักเท่านั้น October 07 คำขอจากดอกหญ้าถ้าเปรียบตัวเองเป็นดอกหญ้า
ที่ไร้ค่ากับใครอย่างไรก็อย่างนั้น
จะให้ใครมาหยิบใส่แจกัน
คงแค่ฝันของดอกหญ้าเพียงต้นเดียว
เมื่อลมพัดปลิวตามลมมองคงสวย
ไม่ต้องการใครมาช่วยแบ่งความฝัน
เดินผ่านมามองเห็นค่าในบางวัน
เป็นเช่นนั้นไม่ต้องการไม่เป็นไร
ถ้าจะเลือกขออยู่อย่างโดดเดี่ยว
อยู่คนเดียวแต่เข้าแข็งวันอ่อนไหว
ทนต่อลมพัดเหน็ดหนาวด้วยแรงใจ
หวังให้ใครเห็นค่าคงไม่มี
ถึงดอกหญ้าดอกน้อยเจ้าดอกนี้
ดูเหมือนมีความเข้มแข็งต่อลมไหว
แต่ยังต้องการแสงอาทิตย์ส่องถึงใจ
อยากมีใครเห็นค่าที่แท้จริง
จะโทษใครดีหนอบนโลกนี้
ให้ท่านมีความเมตตาต่อกันบ้าง
จะโทษดินโทษน้ำโทษตะวัน
จะโทษความฝันที่ไม่มีวันจะเป็นจริง
สุดท้ายคือคำขอจากหญ้าน้อย
อยากให้ค่อยๆมองเห็นคุณค่า
คุณค่าแห่งใจที่หญ้าไร้ค่าต้นหนึ่งมี
ว่าต้องการคนที่จริงใจมาดูแล
ผู้หญิงเดินดิน ใจคนเรา ไม่ใช่กฎหมายเลยตีความไม่ได้
ไม่ใช่นิยายที่เขียนไว้ด้วยความคิด
ไม่ใช่พรมลิขิตที่ขีดเส้นไว้
แต่มันคือจิตใจที่อ่านไม่ได้ของคน
ไม่ใช่สาระสำคัญในประมวลกฎหมาย
ไม่ได้หมายถึงบทความตอบกระทู้
ไม่ได่ทรนงว่าเป็นผู้รู้
ก็แค่ดูแล้วคิดวิเคราะห์ตาม
เหนื่อยจัง...หัวใจกระซิบบอก
อยากตีกรอบความคิดให้แคบลง
อยากพักแค่นี้แค่หลบตาลง
ตื่นมาทุกอย่างคง...จะคงเดิม  |
|
|
